Jippie! De bestralingen zitten erop! 30 x naar Maastricht, 6 weken van maandag t/m vrijdag. Als ik hierop terugkijk, waren inderdaad de taxiritten het zwaarste. De ene keer was het een direct ritje, andere keer mocht ik een beetje sightseeing doen door ons mooie Limburg als een rit werd gecombineerd.

Een blog met een flinke lap tekst, maar weinig foto’s. Een poging vanuit mij om taaie stof toch wat minder taai te maken en wat begrijpelijker… Door het vele lezen en verdiepen in de tumor, kwamen er steeds meer vragen. Met name na het ontvangen van de uitslagen van mijn

Doen wat je het liefste doet en vol van geniet! Voor de eerste stap wist ik al meteen wat dit moest zijn. Nog zeker een keer op wintersport. Direct op korte termijn alles snel regelen was iets te lastig, dus dat werd direct na de bestraling. De voorspelling was dat

En dat is dit blog helemaal zo: vooral foto’s. Ik kan namelijk moeilijk verwoorden hoe mooi alles weer was. Hoewel dat rotding in mijn hoofd zit, treft het niet alleen mij of mensen direct in mijn omgeving. Je kent veel mensen zonder ze heel goed te kennen. Waar wat zeg

Ondertussen heb ik alweer veel geleerd in het afgelopen half jaar. Hoe veerkrachtig en hoopvol je kunt zijn na de meest heftige boodschap die je kunt krijgen: “je leeft niet meer lang.” Hoewel die boodschap heel realistisch en zeker is binnen gekomen kwam wel al snel het vechtgevoel naar boven:

Ruim 1 maand met de nieuwe medicatie zit erop! En die is zeer goed verlopen. Geen van de mogelijke bijwerkingen heb ik hoeven ervaren, zoals ik het zelf ervaar in ieder geval. Vermoeidheid en verminderde eetlust zijn veel voorkomende bijwerkingen. Maar ik vermoed dat de dexa ook nog wel een